Articles

 

Λιπίδια: αιμοληψία ύστερα από ολονύκτια νηστεία (12-14 ώρες) οπότε τα χυλομικρά φυσιολογικά εξαφανίζονται. * σε παρατεταμένη νηστεία τα χυλομικρά αυξάνονται και υπάρχει κίνδυνος λάθους. Πρέπει να γίνεται φυσιολογική δίαιτα για περίπου 2 εβδομάδες πριν την αιμοληψία.


Στο έμφραγμα μυοκαρδίου ο υπολογισμός των λιπιδίων γίνεται ή τις πρώτες 24 ώρες ή μετά από 3 μήνες γιατί διαταράσσεται ο μεταβολισμός των λιποπρωτεϊνών. Ο υπολογισμός αντενδύκνειται εάν ο εξεταζόμενος λαμβάνει αντισυλληπτικά, οιστρογόνα, ανδρογόνα ή κορτικοειδή.


Το οξύ εμπύρετο νόσημα, το τραύμα ή η εγχείρηση αυξάνουν τα τριγλυκερίδια και ελαττώνουν τη χοληστερόλη
Η ηπαρίνη έχει λιπολυτική δράση γιατί κινητοποιεί την LDL.


Υποχρεωτική είναι η ανάλυση των λιπιδίων σε άτομα που παρουσιάζουν:

  1. Κίνδυνο στεφανιαίας νόσου
  2. Οικογενειακό ιστορικό πρώιμης στεφανιαίας νόσου (<60 ετών)
  3. Γενετικές ενδείξεις υπερλιπιδαιμίας (π.χ. ξανθώματα τενόντων <50 ετών)
  4. Λιπαιμικό πλάσμα

Επίσης σε παθήσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση που είναι παράγοντες κινδύνου στεφανιαίας νόσου συνίσταται η ανάλυση λιπιδίων.



Εκτίμηση όψης ορού ύστερα από ολονύκτια ψύξη:

  1. Ορός διαυγής: τριγλυκερίδια<200mg/dl
  2. Ορός θολερός: τριγλυκερίδια περίπου 300 mg/dl
  3. Ορός με έντονη γαλακτώδη στιβάδα: τριγλυκερίδια > 600 mg/dl

 

Πρωτοπαθείς υπερλιποπρωτειναιμίες κατά Fredrickson-WHO

  1. Τύπος 1 ή οικογενής υπερχυλομικροναιμία, ή λιπιδαιμία Burger-Grutz. Αύξηση χυλομικρών και τριγλυκεριδίων (ανεπάρκεια λιπάσης των λιποπρωτεινών) VLDL, LDL, χοληστερόλη: φυσιολογικά. Συμπτώματα από την παιδική ηλικία: παγκρεατίτιδα, εξανθηματικά ξανθώματα, ηπατομεγαλία. Δεν εμφανίζεται πρώιμη ή έντονη αρτηριοσκλήρωση.
  2. Τύπος 2 ή συγγενής υπερ β-λιπορωτεϊναιμία ή ιδιοπαθής υπερχοληστερολαιμία.
    Διακρίνονται δύο τύποι:ο τύπος II α όπου αυξάνονται αποκλειστικά οι LDL και ο τύπος II β με αύξηση των LDL και λίγο των VLDL .
    Στην ομόζυγο μορφή του τύπου II- α εμφανίζεται στεφανιαία νόσος από την παιδική ηλικία. Τιμές χοληστερόλης 600-1000 mg/dl. Στην ετερόζυγο μορφή II -α με τιμές χοληστερόλης 300-500 mg/dl τα άτομα εμφανίζουν στεφανιαία νόσο 20 χρόνια νωρίτερα του γενικού πληθυσμού.
    LDL, Χοληστερόλη :αυξημένα
    VLDL,τριγλυκερίδια:φυσιολογικά
    Ο τύπος II-β έχει υπερπαραγωγή αποπρωτεϊνης Β από το ήπαρ. Εμφανίζεται στην παιδική ηλικία. Ξανθώματα τενόντων, περικογχικά ξανθελάσματα, γεροντότοξο. Πρώιμη αρτηριοσκλήρωση.
    VLDL, LDL, χοληστερόλη, τριγλυκερίδια: αυξημένα
  3. Τύπος 3 ή νόσος πλατιάς ταινίας. Κλινικά εμφανίζεται σε ενήλικες. Ξανθελάσματα περικογχικά, τενοντώδη ξανθώματα, εναπόθεση λίπους σε κερατοειδή.
    Ενοχοποιητικοί  παράγοντες: παχυσαρκία, αλκοόλ, υποθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης.
    Στεφανιαία νόσος και αγγειακή εγκεφαλική νόσος
    Τριγλυκερίδια, χοληστερόλη: αυξημένα
  4. Τύπος 4 ή οικογενής υπερτριγλυκεριδαιμία. Παρατηρείται μεγάλη αύξηση των VLDL. Τροφή πλούσια σε υδατάνθρακες επιτείνει την αύξηση αυτή.  Συνήθως δεν συνυπάρχει παχυσαρκία. Παρατηρείται στους ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη ή υπερουριχαιμία.
    Τριγλυκερίδια :400-1000 mg/dl
    VLDL αυξημένα
  5. Τύπος 5 ή οικογενής συνδυασμένη υπερλιπιδαιμία. Συνδυασμός των 1 και 4. Μεγάλη αύξηση χυλομικρών και VLDL. Τριγλυκερίδια > 1000 mg/dl ενώ η χοληστερόλη είναι μέτρια αυξημένη. Υπερπαραγωγή από-Β από το ήπαρ.
    Συμπτώματα έχει όπως η τύπου 1 δηλ. κολικούς, παγκρεατίτιδα, ελκώδη εξανθήματα.

 

Δευτεροπαθείς υπερλιποπρωτειναιμίες
(μπορεί να οφείλονται σε )

  • Παχυσαρκία
  • Λήψη οινοπνεύματος
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Υποθυρεοειδισμός
  • Νεφρωτικό σύνδρομο
  • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
  • Χολόσταση

Διάφορα φάρμακα (θειαζίδες, β- αναστολείς, κορτικοειδή, οιστρογόνα, αντισυλληπτικά)

Λιποπρωτεϊνες

Είναι μεγαλομοριακά συμπλέγματα που αποτελούνται από λιπίδια (χοληστερόλη, φωσφολιπίδια, τριγλυκερίδια) και ειδικές πρωτεϊνες τις αποπρωτείνες. Αναφορικά με τις αποπρωτεϊνες αυτές ταξινομούνται σε ομάδες, τις Α, Β, C, D, E, F, G, H κλπ. Μερικές χωρίζονται και σε υποομάδες. Οι Α-I και A-II αποτελούν το μέγιστο πρωτεϊνικό μέρος της HDL λιποπρωτεϊνης ενώ η Β-100 η μοναδική αποπρωτεϊνη της LDL. Η αποπρωτεϊνη Ε περιέχεται κυρίως στη VLDL.


Λιποπρωτεϊνη (α). Αποτελείται από LDL και  αποπρωτεϊνη (α). Οι συγκεντρώσεις της καθορίζονται γενετικά. (γονίδιο 6q 26-27 ). Φαίνεται να δρα στην πήξη του αίματος επειδή υπάρχει δομική αναλογία της άπο –Α με το πλασμινογόνο. (θρομβογένεση,αθηροσκλήρυνση). Υψηλά επίπεδα Lp-(α) στο αίμα θεωρούνται ως παράγοντας υψηλού κινδύνου για αγγειακά επεισόδια. Τα επίπεδά της ελάχιστα επηρεάζονται από την άσκηση, δίαιτα, περιβαλλοντικούς παράγοντες ή τη λήψη υπολιπιδαιμικών φαρμάκων. Φ. Τ. <30 mg/dl. Μέθοδος: νεφελομετρία.

                

ΔΙΑΓΝΩΣΗ Lab ΞΕΝΙΔΟΥ ΠΟΠΗ

Σύγχρονο Μικροβιολογικό Εργαστήριο